(Wydanie 1.1 2000 06 30 2001 12 05)

adresu wydawcy oraz znaku praw autorskich jest obowiązkowe. Kolportowane kopie są

Ten artykuł można znaleźć w Internecie pod adresem: http://www.logon.org oraz http://www.ccg.org

Mesjasz…Syn Ludzki - Jedyny Syn - Jezus - Prorok - Ofiara za grzech - Wiara w Jezusa Chrystusa - Chrzest - Jedyna droga do Ojca - Kapłan - Jegoshua - Jeszcze jeden Jezus - List Piłata - Rok ukrzyżowania - Strauros - Krzyż - Zmartwychwstanie - Ciało czy duch - Ciało Jezusa - Izrael, niewiasta Chrystusa - Ofiara - Uczniowie i następcy - Jezus Zbawiciel - Kazanie - Wegetarianie - Słowo Jezusa - Bóg - Archy - Anioł Apokalipsy - Jezus/Biblia

Mateusz…Mat. 2:2; 2:13, 2:17-18; 6:5-15; 12:50; 17:21: 20:13; 28:19

Mark…Mark 5:21-43; 7:15; 10:18

Łukasz…Łukasz 12:36; 17:11; 19:12; 23:43

Jan…Jan/Rodzaju - Jan 5:1-24; 5:18; 7:52; rozdział 10; 12:12-13; 19:31

Dzieje…Amen - Dzieje 1:15; 15:24-29; 15:28-29

Do Rzymian…Rzym roz. 1; 3:20; 10:4; roz. 14; 16:16

1 do Koryntian…1 Koryntian 5:5-6; 11:10-15

Do Galatów… Do Gal. 4:9-11

Do Efezjan…Efez 3:15

Do Filipian…Fil 2:10

Do Kolosan…2:14; 2:16; 2:18; 4:3

2 Tesaloniczan…2 Tesalon. 2:3-4,6

1 Tymoteusza…1 Tymot. 4:1-3

Jakub…Pochodzenie Jakuba - Jakub 1:17

1 Jan…1 Jan 5:7

Apokalipsa…Sw. Jan - Apokalipsa 1:4-5,6; 2:18; 2:20; 2:28; 3:7; 3:12; 4:2-6; 5:12-17; 6:2; 6:4; 6:5; 6:8; 7:14; 8:10; rozdział 9; rozdział 10; 13:18; rozdział 14; 17:5; 20:10; 20: 15; 21:18; 21:1 - smutek Jakuba - jaka będzie ziemia - co będzie po zmartwychwstaniu - dzieci znają rodziców - Jezus - nasz król - wieczerza ślubna - Kto przyjdzie - Miasto Boga

Kalendarz…Kiedy przyjdzie trzecia godzina - Równonoc - Nów - Astronomiczna zbieżność - Połowa księżyca - Błędne kalendarze - Rok składania dziesięciny - Dowody na korzyść zbieżności - Nów za czasów Chrystusa - kalendarz karytów - demarkacyjna linia czasu dnia - Noc czuwania - liczba gomorów - chleb i wino - umycie nóg - Wieczerza Pana

Kościół…Święta chrześcijańskie - Królestwo Boga - Manna z niebios - Prawo zmieniacz doktrynę - Jak zostać chrześcijaninem - Druga szansa - Wybrańcy - Kobiecy początek Boga - Gdzie jest Bóg - Sobota/Niedzieła - Wielu oddają cześć w niedzielę - niech każdy dzień będzie dniem odpoczynku - Czemu teraz tym dniem jest niedziela - dzieje dawnych kapłanów - Cztery sobory - Ojcowie kościoła - Religia pogan: Pascha - Trójca

Antychryst…Prawo Antychrysta i Mojżesza - Doktryna - Jezus oskarżył go, że jest antychrystem.

Idea ta jest lejtmotywem listu do żydów 1:8-9, a także Psalmów 45_6-7. W liście do Żydów mówi się, że ten Elohim nie był jedynym, kogo w poczcie aniołów nazywano Synami Boga. ale był on nowym kapłanem, podobnie do syna ludzkiego. Zwróćcie uwagę na następne artykuły: Psalmów 8 (14), Przedistnienie Jezusa Chrystusa (243); Jak Bóg został rodziną (187), a także "Cel stworzenia i kościoła Chrystusa (160).

Odpowiedź: pytanie to było specjalnie zaplątane przez trynitarjuszy, i tak, że został zniekształcony sens tego pytania. Istnieją dwa pojęcia, pierwsze - "Prototokos", co znaczy "Pierworodny" i drugie - "monogenes", co znaczy "Jedynorodny". Termin, co dotyczy Chrystusa brzmi jako "pierworodny", a pierworodny z martwych oznacza się terminem "Prototokos".

Zwykle go nazywają "Jednorodzony" Bóg, jak widzimy w księdze Jana 1:18. Termin ten jest interpretacją greckiego pojęcia "Monogenes Theos". Termin ten doznał niektóre zmiany w Receptus (ogólnie przyjętym tekście) i dlatego czytamy "Jednorodzony" syn lub "monogenesuion", później ten wyraz zaczęli tłumaczyć jako "jednorodzony" (only begotten) syn". Zostało to zrobiono, żeby sztucznie zniszczyć różnicę między tym faktem, że Bóg miał wielu synów w Poczcie, a Chrystus był "prototokos". T.z. rodził się tylko jednym z nich, i znaczy był jednorodzonym "Bogiem" lub "theos"(Bóg w języku greckim).

Zasada używania tych terminów została tematem dokładnego badania w artykułach Wybrańcy jako Elohim (1); Anioł Jahwe(24); Arch stworzenie Boga jako Alfa i Omega (229), a także przed istnienie Jezusa Chrystusa (243) .

Odpowiedź: nazywają go Bogiem w innych księgach biblijnych. On nie mówi o sobie, że jest Bogiem, jednak w wielu tekstach to robią za niego, nazywając go dozorcą tajemnic Boga. tak w Psalmów 45:6-7 wyraźnie widać myśl o tym, że Chrystus jest pomazańcem Boga, ponieważ został pomazany olejkiem radości więcej od innych. Tak jest napisane w księdze listu do Galatów 1:8-9. Rolę Wielkiego Anioła Starego Testamentu jako Elohima, jest ważnym punktem teologii biblijnej.

Pytanie to jest dokładnie rozpatrywane w artykułach Wybrańcy jako Elohim (1); Anioł Jahwe (24); Przed istnienie Jezusa Chrystusa (243). Artykuł ten również rozpatruje naukę Ulfilia, gockiego episkopu, co dotyczy tego tematu. Z artykułu Wczesna teologia Bóstwa: analiza pisarzy patrystycznych i ich tłumaczeń Boga (127) możecie się dowiedzieć o tym, jakie doktryny spowiadał wczesny kościół i jak wcześni chrześcijanie rozumieli Boga.

Odpowiedź: Mojżesz powiedział, że tak; Bóg postawił go jako proroka wysoko, był on królem, któremu wszyscy mieli podłegać. Był on Kapłanem, Książem i Prorokiem. Patrz artykuł Jezus Chrystus - król, kapłan i prorok (280). Pisemne świadectwa jego kazania zawierają proroctwa, które zdarzyli się dokładnie jak on mówił. On mówił to słowo i świadectwo )Iz. 8:20). Znaczy Chrystus przeszedł to wypróbowanie, które powinni wytrzymać wszyscy prawdziwi prorocy.

Odpowiedź: tak, ten urywek ma duże znaczenie. Trzeba zaznaczyć, że w tekście hebrajskim akcent semantyczny pada na pierwsze słowo "dobrze" i drugie "jeżeli". Bulinger zaznacza w Kieszeniowym poradniku biblijnym, że w tym tekście jest zachowany poważny i uroczysty ton utworu. W tekście hebrajskim słowo "chata" oznacza "ofiarę za grzech"; podobny dodatek jest w księdze Wyjścia 30:10; Kapłańskiej 4:3; 6:25: 8:2;Psalmów 40:6 (por. 2 Kor. 5:21; Efez. 5:2).

Słowo "spoczywać" dotyczy obiektu płci męskiej, a ofiara za grzech przewiduje pleć żeńską. W hebrajskiej wersji czytamy: "U wejścia (mężczyzna) spoczywa, ofiara za grzechy". Patrz także w tekście 3:16, gdzie jest słowo "kierować". Na ile znamy jest sensem ofiary za grzechy. Patrz następne artykuły: Doktryna grzechu pierworodnego, część 1, Ogród Edeński (246); Doktryna grzechu pierworodnego, część 2, Potomkowie Adama(248).

Wiara ta przejawia się w dziejach kościoła, która istnieje jeszcze od stworzenia Adama i do naszych czasów. W rozdziale 2 "Listu do żydów" jest podany spis najbardziej wybitnych ludzi, co służyli na korzyść wiary. Także są podane wiadomości o myślach tych ludzi co do wiary. Jednak uwierzyć w zbawienie jeszcze nie znaczy uwierzyć w Chrystusa. Przecież zbawienie w kościele oznacza srogie przestrzeganie Przykazań Bożych, Świadectwa lub Wiary Jezusa Chrystusa (Apok. 12:17; 14:12). Sam Chrystus wierzył w Boga, który mógł go zbawić.

Odpowiedź: Chrzest Jana był skierowany na odkupienie grzechów; oprócz tego to była nauka, pewien tor, którym Jahwe mógł przejść jego drogami, żeby otworzyć drogi do Naszego Boga, jak o tym się mówi w księdze proroka Izajasza 40:3 i ew. Mateusza 3:3. Chrzest Jana nie trzeba rozpatrywać jako drogę do zbawienia. Chrystus został chrzczony, przyjął w siebie Ducha Świętego tak jak to robili dawni prorocy. A Jan widocznie powiedział takie słowa: Ja was chrzczę wodą dla nawrócenia; lecz ten, który idzie za mną, mocniejszy jest za mnie; ja nie jestem godzien nosić Mu sandałów. On was chrzcić będzie Duciem Świętym i ogniem"(Mateusza 3:11).

Najbardziej wiarygodnie, że właśnie te słowa powiedział Jan: "Chrzczę was w wodzie w pokutę". Według świadectwa Łukasza kiedy był chrzczony cały naród, i Jezus, po chrztu tam się modlił (Łukasza 3:21). Rozwarło się niebo i Duch Święty zszedł na niego w ciele, jako gołąb, i był głos s niebios, co mówił: "Tyś jest mój Syn umiłowany, w tobie mam upodobanie (Łukasza 3:22). W Ewangelii wg. Marka mówi się prawie to samo, co i u Mateusza. Jednak dokładnych słów my nie znamy.

W związku z tym można przedstawić dużą liczbę dowodów, które zaprzeczają to. Więc pierwszy kontrargument. Bóg wprost mówił z Mojżeszem, patriarchamy kościoła i swymi prorokami. Więc oni nie potrzebowali pośrednika Chrystusa. Oprócz tego jeszcze jednym dowodem służy ten fakt, że nikt nigdy nie widział Boga. w potwierdzenie czytamy u Jana 1:18:" Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca (o Nim) pouczył." dawni chrześcijanie wierzyli, że Chrystus był aniołem Starego Testamentu, który przekazał Prawo Mojżeszowi i który mówił z prorokami. Justyn Męczennik dość wyraźnie daje to zrozumieć w swojej pracy pod nazwą "Pierwsza apologia". Oprócz tego ciekawą w tym stosunku będzie artykuł Wczesna Teologia Bóstwa: Analiza pisarzy patrystycznych i ich tłumaczeń Boga (127).

Taki jest ogólny schemat zmartwychwstania, według której nikt nie może otrzymać życie wieczne, inaczej niż wstawszy z martwych w dzień sądu i będąc obok Chrystusa. Patrz artykuł Dusza (92); Zmartwychwstanie (143). Właśnie dlatego doktryna o nieśmiertelnej dusze, raju i piekle, jest nauką bezbożną.

Odpowiedź: rzeczywiście, żeby uniknąć podobnych nieporozumień trzeba unifikować całą terminologię. Te rozbieżności zjawili się z winy greków i rzymian, którzy chcieli oddzielić Nowy Testament od Starego, żeby skończyć z Prawem Bożym. Dokładniej o tym można przeczytać w artykule: Jegoszua, Mesjasz, Syn Boga (134) (patrz zakończenie w drugim wydaniu).wielu imion w Piśmie Świętym przecierpiały zmiany; dotyczy to prawie wszystkich członków rodziny Chrystusa. Patrz artykuł: Panna Maria i rodzina Chrystusa (232).

Więc w rzeczywistości imię Chrystusa brzmiało zupełnie inaczej. "Jezus" to tylko angielskie transliteracja greckiego imienni. Jozef i Szurer, współcześni badacze, nazywają szereg ludzi, którzy nosili to samo imię; syn Damnaja Jisus, syn Gamaliila, syn Fiawi, arcykapłana, pomazanego Irodem, Jezus syn Safia, arhont, protegowany Tyberia w pierwszym powstaniu, Jezus, syn Sei, arcykapłana, wyznaczony Arhelaem, a także Jezus, rywal Jozefa (por. Historia narodu żydowskiego za czasów Jezusa Chrystusa, tom I: 419, 431, 469,489, 497; II - 1809-181, 229, 232, 234)).

Imiona we wszystkich wydaniach angielskich Biblii są tłumaczeniem z greckiego, i często nie mają nawet podobieństwa nawet z imionami greckimi, już nie mówiąc o ich wersji żydowskiej. Na przykład imię Jakub jest tłumaczone jako Dżejms (James),(Jude) oznacza Juda, (Joses)oznacza Jozef. Patrz artykuły: Panna Maria i rodzina Jezusa Chrystusa (232), Jegoszua, Mesjasz, Syn Boga (134).

Odpowiedź: Rzeczywiście list Pontiusza Piłata, skierowany do Klaudiusza znajduje się w apokryficznym (nie kanonicznym)Ewangelii Nikodema. Dokument ten znajd

Odpowiedź: Słowo, które tłumaczą jako Pan (Lord - w angielskim) w tekście Pisma brzmi jako Jahwe (wydanie SHD 3068)(por. Biblia z komentarzami Grina). W Septuaginie nie podaje się żadnych różnic przy używaniu słowa "Kurios", i dlatego tłumaczą go tak samo.

Odpowiedź: nie, w rzeczywistości Chrystus został ukrzyżowany nie w dodatkowym roku, co jest łatwo udowodnić. Po pierwsze - w 30 r. n.e.14 dniem bała środa. I ten warunek zostaje niezmienny, nie zależnie od tego, jaki kalendarz nie używali by dawni ludzi. ale głównym dowodem na naszą korzyść jest to, że kalendarz z dniem dodatkowym w te czasy jeszcze nie był wykorzystywany. Dodatkowe lata, dni i t.p. na początku byli wprowadzone sztucznie. Zdarzyło się to nieco później, niż w 70 r. n.e., kiedy Świątynia została zniszczona. Kalendarz Miszny został stworzony w na początku trzeciego wieku, około 200 r.n.e. zgodnie z tym możemy sądzić o tym, że dodatkowy system kalendarza wtedy jeszcze nie był wykorzystywany.

Odpowiedź: dla oznaczenia przedmiotu na którym został ukrzyżowany Chrystus zawsze jest używane słowo "stauros". Słowo to ma greckie pochodzenie i znaczy "kij, łaska", ale jego głównym znaczeniem jest "słup pionowy" (por. Nowy słownik greko - rosyjski Tiera, str. 586). Od początku tak był nazywany zwykły pionowy słup, często ostry na końcu. W takim znaczeniu słowo to było często używane w literaturze greckiej.

Chrystus został ukrzyżowany właśnie na tym "stauros", był przybity do słupa rękoma i nogami. Idea tej kary polegała na tym, że żeby ciało spadło ze słupa siłą własnego ciężaru. Krzyżowy poprzeczny brus był dodany później. Zostało to zrobione dlatego, żeby przedłużyć męki umierającego na słupie (teraz już krzyż). Z tego, ile czasu trwali męki Chrystusa i chronologii następnych wydarzeń widzimy, że słowo "stauros" oznaczało słup, który zwykle był używany dal podobnych celi grecy i finikianie. W kultach chrześcijańskich oddawać przewagę krzyżu zaczęli nieco później. O tym, co mówi w tym stosunku historia do chrześcijańska i mity można przeczytać w artykule: Krzyż: jego pochodzenie i znaczenie (39).

W tą Paschę Mesjasz przeżył trzy przepowiedziane wydarzenia. Chrystus zmarl jako baranek właśnie w ten moment, kiedy było mu sądzone umrzeć ukrzyżowanym. Inaczej by po prostu nie stał on barankiem paschalnym, a był by jeszcze jednym zmarłym. Jezusowi było wyznaczono spełnić znak Jonasza, ponieważ było to jedyne zmamienie, dane dla jego kazania. Takie warunki trzeba było spełniać dla tego, żeby czterdzieści lat później, w 70 roku n.e. odbył się sąd nad Joną.

Następne, co trzeba było zrobić Mesjaszowi - spełnić Snop Daru. Był on i pierwszym w śmierci i pierwszym owocem, tak przyjął Pan, ponieważ spełnił on przepisane mu Bogiem. Więc Chrystus wzniósł się do Boga w niedzielę rano, o dziewiątej dlatego żeby rozpocząć odczyt gomorów na pięćdziesątnice i od tego momentu rozpoczęliśmy swoi żniwa. A on sam był żniwem Jęczmienia i Snopa Daru; Chrystus miał być wzniesiony, żeby po powrocie zbawiciela na ziemi zapanował Duch Święty. Doktryna o Pasce pogańskiej błędnych bogów została wymyślona wyłącznie dlatego, żeby zaplątać umysły ludzi i odwrócić uwagę od myśli i sile Boga. bóg w trójce świętej jedyny został wymyślony też w tym samym celu. Właśnie dlatego trynitarze nie przestrzegają Snopa Daru i zaprzeczają ten fakt, że Chrystus wzniósł się w niedzielę. Uważają że wzniósł się czterdzieści dni później. Właśnie z tego powodu Szatan wymyślił wielu "błędnych" Chrystusów" - żeby zrobić wątpliwym Prawo Boga i prawdziwe święta Boga.

Odpowiedź: zgodnie z Nowym testamentem możemy widzieć (por- Jan 20), że Chrystus zmartwychwstał fizycznie, a na następny dzień wzniósł się do Ojca na Snopie Daru; to wszystko zdarzyło się w niedziele rano. Jezus wrócił w ten sam dzież i pozwolił Fomie dotknąć siebie. miał zdolność z ciała fizycznego przechodzić do istoty duchowej. Patrz artykuły: Składanie Falowego Snopa (106b), Czas Ukrzyżowania i zmartwychwstania (159). O tym jakie miejsce Chrystus zajmuje w Koranie możemy się dowiedzieć z artykułu Chrystus a Koran (163), którą można odnaleźć na sicie www.ccg.org, a także www.logon.org. artykuł tan można przeczytać w językach arabskim, rosyjskim i innych.

Jest uważane, że zmartwychwstanie idzie za przemianą ciała. Zgodnie z prorokiem Jezechielem, zmartwychwstanie dotyczy właśnie ciała. Doktryna o nieśmiertelności duszy nie ma nic wspólnego z nauką biblijną. W drugim wieku naszej ery nieprawdziwi chrześcijanie byli odnajdywane właśnie w taki sposób: jeżeli człowiek mówił o swoim zamierzę trafić na niebo, to nie był uważany za chrześcijanina. Doktryna o istnieniu raju i piekła była wymysłem zwolenników gnostycyzmu; właśnie dzięki gnostykom ten dogmat zajął jedną z ważniejszych miast w wierze chrześcijańskiej.

Dokładniej pytanie to jest rozpatrywane w artykule Dusza (92), a także Zmartwychwstanie (143). Duża ilość ludzi, co uważają siebie za chrześcijan, ale przestrzegających doktrynę o raju i piekle, nie mają żadnego pojęcia, o czym oni mówią. Większość takich "chrześcijan" byli ofiarami histerii lub oddawania czci liderowi sekty, do której należą, a takoż pogańskich obyczajów oraz tradycji.

Odpowiedź: Najwyższy ustalił liczbę narodów według liczby synów Izraela (Powt. Prawa 32:8). W trakcie tłumaczenia ten temat doznał niektórych zmian. Zdarzyło się to po upadku Swiątyni. Autorem zmian trzeba uważać Soferyma - właśnie po nim to zdanie przyjęło wygląd "według liczby synów Izraela". A w rzeczywistości Jahwe Pocztu Najwyższy dał Izrael Jahwe w spadku. W tym przypadku możemy uważać, że mowa idzie o Jahwe, ponieważ jest - Jahwe podporządkowany, który później został Elohimem Izraela.

W Psalmów 45:6-7 mówi się: "Polubiłeś prawdę i znienawidziłeś bezprawie, dlatego zostałeś pomazany Boże olejkiem radości więcej od stronników twoich". Więc Jahwe lub Elohim Izraela, zawiera Boga w sobie. Znamy, że tym Elohimem Izraela jest Chrystus. Znamy to z listu do żydów 1:8-9. Oprócz tego z tekstu tego samego listu do żydów znamy, że reszta aniołów, to wspólnicy Chrystusa. W ten sam czas oni są i elohimami, to wszystko można przeczytać w księdze Psalmów 8, gdzie po angielsku, w ślad Septuaginty spotyka się termin "anioły". W liście do żydów także używa się termin "aggelos", po grecki, analig-paronim jest zachowany w języku angielskim, t.z. "anioły", a nie bogi" (patrz artykuł Psalmy 8(14).

Ten, kto według Starego Testamentu dał Prawo Mojżeszowi, zjawił się w krzakach i zaczął spierać się z patriarchami, był Chrystus, jako Elohim Izraela. Jedyny Prawdziwy Bóg Eloach dał mu Izrael jako niewiastę i zaręczył ich. Cały naród był przeznaczony zostać królami i kapłanami Boga poprzez Jego Kościół. W Starym Testamencie stosunki między Jahwe i ludźmi zawsze były rozpatrywane zgodnie analogii stosunków między mężem a żoną. Bałwochwalstwo było uważane zdradą. Dlatego Izrael trafił do niewoli, to była kara za jego grzechy. Ale gdy wrócił do prawdziwej wiary, to całkiem odnowił swój statut. Naród Izraelski nie wyraził skruchę i dlatego trafił do niewoli. Judea była oddzielnie od Izraela, jednak mieszkańcy Judei dokonali rozpusty z obcymi (błędnymi) bogami (Jerem. 3:8-18).

W tekście księgi Jeremjasza Pan mówi, że jest żonaty z Izraelem. Dalej Bóg mówi o tym, że weźmie swoich dzieci-odstępców po jednemu z miasta, po dwoje z plemienni i wyprowadzi do Syjonu. Będzie rządzić z Jerozolimy i więcej nie będą mówić "arka Testamentu Pana", on nie przyjdzie na myśl, o nim nie wspomną, i nie przyjdą do niego, i już go nie będzie. W te dni przyjdzie dom Judei do domu Izraela i pójdą razem z ziemi północnej do ziemi , którą On dał w spadku ojcom naszym. W wierszy 3:14 Pan mówi, że On tak postępuje dlatego, że zaręczył się z nami.

W tekście dokładnie mówi się tak: "Chowajcie się synowie odstępcy", - mówił Jahwe - "ponieważ jestem Panem nad wami…" właśnie Jahwe został dany Izrael w spadku, właśnie jego czcijmy jako Wielkiego Anioła Starego Testamentu. I to on dał Prawo Mojżeszowi i był twierdzą duchową w pustynie, w której syny Izraela pili to samo picie duchowe (por. 1 Do Kor. 10:4). Dobrze znamy tego anioła z Nowego Testamentu, jego imię - Jezus Chrystus. W ciągu dwóch wieków tak uważali wszyscy przedstawicieli chrześcijańskiego kościoła, łącznie z kościołem rzymskim (por. Justyn męczennik "Pierwsza apologia" LXIII). Patrz także następne artykuły: Wczesna teologia bóstwa (127); Przed istnienie Jezusa Chrystusa (243); Wybrańcy jako Elohim (1); Psalmów 8 (14), a także Prawo a Piąte przykazanie (258).

Odpowiedź: system rządu za czasów dawnych króli przewidywał jednego króla, trzech i trzydzieści. Te trzy ważne osoby (pod czas rządu cara Dawida) podlegali Awessie, bratu Joba i synu Saruinu (2 Król. 23:13,18). To samo możemy zobaczyć czytając 2 Tesaloniczan 27:1. Poczt Izraela dzielił się na dwanaście działów, w każdym z których było po 24 000 człowiek. oni wszyscy podlegali dwunastu z trzydziestu. Trzydzieści wchodzili do pocztu wewnętrznego siedemdziesięciu.

Takim czynem oni tworzyli radę Elohima w boskich krzakach. Więc ci troje byli najbardziej potężni z dwunastu, oni oddawali nakazy pocztu Izraela. Piotr, Jan i Jakub służą wcieleniem tych trzech w Poczcie Izraela pod dowództwem Mesjasz6a. Sześćset osób Dawida (1 Król. 23:13)byli podzielone na trzy odziały po dwieście osób w każdym. A te, z kolei byli dzielone na plutony z dwudziestu osób. Wszyscy bez wyjątku podlegali jednemu z trzydziestu. Troje dawali nakazy wszystkim trzydziestu. Jednak głowa tych trzydziestu nie był jednym z trzech. Informacje co do tego pytania można odnaleźć u Bullingiera (komentarze do 27:1, a także rozd. 11 2 Królews. 23.

Odpowiedź: pytanie to swego czasu spowodowało dużo sporów i rozbieżności. Tak w biblii rzeczywiście mówi się, że Chrystus jest naszym Zbawicielem, ale w niektórych tekstach twierdzi się, że Bóg jest naszym Zbawicielem. Oprócz tego mamy teksty, gdzie można przeczytać o tym, że dwie istoty są uważane za jedną. Używanie terminów biblijnych zostaje zrozumiane tylko po przeczytaniu wielu tekstów biblijnych. Do tegoż do pojmowania tej terminologii trzeba podchodzić analitycznie.

Pytanie to jest rozpatrywane w artykule pod nazwą: Bóg jest naszym zbawicielem (198). Jak i inne posady Chrystusa, possada ta oznacza pełnomocnictwa, danne mu Bogiem. Badając pytanie o roli Mesjasza, zobaczymy konflikt w realnym świetłe tylko w tym przypadku, jeżeli bezwarunkowo przyjmiemy do wiary dane twierdzenie. W tym przypadku będzie wam korzystnie przeczytać następne artykuły: Rola Mesjasza (226); Arch stworzenie Boga jako Alfa i Omega (229).

Odpowiedź: oczywiście można uczyć kierując się żywymi przykładami, a także opowiadając. Jednak w biblii mówi się, że Jezus uczył używając przysłowia; oprócz tego same proroctwa mówią o tym, że będzie nas uczył poprzez przysłowia. W ten sam czas nie można nazwać nie poprawną i waszą myśl o tym, że często Chrystus pokazywał za pomocą przykładów. On robił i to i drugie, ale jeżeli konkretnie odpowiadać na to pytanie to przysłowia byli główną metodą kazań Chrystusa. To zupełnie odpowiada rzeczywistości. Bez wątpliwości pokazywał przykład swoim życiem, tym jak zmarł i zmartwychwstał- te wszystkie wydarzenia demonstrują wielkość i sławę bożego umysłu, tego, który Jezus chciał donieść do ludzi w swoich kazaniach i naukach.

Pełną informacje o doktrynie wegetarianizmu można odnaleźć w artykule Wegetarianizm a Biblia (183). Herezja ta często idzie razem z doktryną ascetyzmu, która ma stosunek do trzeźwości. Według tej doktryny w Biblii szła mowa nie o winie, a o soku z winogron. Pytanie to również odnalazła dokładne przedstawienie w artykule Wino W Biblii (188). Doktryna wegetarianizmu - brudna próba poplamić imię Pana.

Odpowiedź: w ciągu dwu pierwszych wieków istnienia chrześcijaństwa, każdy, kto by powiedział, że Chrystus jest równym Bogu i wieczny razem z Bogiem Ojcem, nazwali by heretykiem i wygnali z kościoła. Patrz artykuł Wczesna teologia Bóstwa (127). Dogmat o Bogu w trójcy świętej jedynym zobaczył światło nie wcześniej czym w 381 roku n.e., po soborze w Konstantynopolu.

Nauka benitarian otrzymała uznanie na wyższym poziomie na soborze w Nikei w 325 r. modalizm wszedł do chrześcijaństwa w trzecim wieku. W drugim wieku wszyscy, łącznie z montanistami wierzyli w to, że Chrystus był synom Bożym, a nie Jedynym prawdziwym Bogiem, i że Duch Święty był właszą Bożą. W 150-154 rr. Kapłanie rzymscy pisali w swoim liście do imperatora o tym, że Chrystus był Aniołem Starego Testamentu, który przekazał Prawo Mojżeszowi (por. Justan Męczennik: Pierwsza apologia). Działając w interesach kościoła rzymskiego. Justyn powiedział imperatorowi nie wierzyć tym, kto nazywa się chrześcijaninem, i przy tym twierdzi, że po śmierci trafi na niebo. Takich ludzi nie można nazywać prawdziwymi chrześcijanami.

W rzeczywistości ludzi ci byli gnostykami, samozwańcami, którzy przeniknęli do kościoła, przestrzegając błędne doktryny. W nasze dni, jeżeli będziecie rozmawiać z baptystom z południa, on na pewno powie: "On na pewno trafi do raju, a inni będą palić się w piekle". Wszystkie podobne kościoły Chrystusa dadzą wam bardzo dokładną informację o tym, jak zostaniecie "smażone". Potem oni wszyscy, łącznie z kościołem rzymskim katolickim, powiedzą jak źle nie wierzyć w dogmat Boga w trójce świętej jedynego, doktrynę o dusze, a także w istnienie raju i piekle. Ci ludzi także wznoszą i Marię na niebiosa. Gdyby oni to powiedzieli rzymskiemu episkopowi w końcu pierwszego wieku, im by od razu pokazali na drzwi kościoła.

Tradycyjny (główne prąd) chrześcijaństwa dzisiaj przedstawia nic innego jak fars, mieszaniną agnostycyzmu i pogaństwa, która nie ma nic wspólnego z prawdziwym chrześcijaństwem i prawdziwą wiarą, którą kiedyś wyznawali święci. Dlatego Chrystus stawił pytanie: "Kiedy wrócę, czy będzie wiara na ziemi?" Płacz wielu ludzi można usłyszeć i dzisiaj. Oni uważają, że powinni być razem z Chrystusem, jednak oni wszyscy lekceważyli poprzedników Chrystusa i jego wyznawców. Tacy ludzi sami nie przestrzegali boże przykazania, ale zabijali lub gonili tych, kto przestrzegał te prawa. Błędni prorocy, co zmarli będą nachodzić się w takim stanie aż do drugiego zmartwychwstania. Dla wielu ludzi nie będzie niespodzianką, kiedy się dowiedzą, w jakim zmartwychwstaniu czeka na nich miejsce. A niektórzy będą zaskoczeni. Jeżeli to zrozumiecie, to Bóg raczej weźmie was pod swoją opiekę. Duch Święty zaprowadzi was do królestwa prawdy. Zwolnijcie wasze drogi do Pana, i on zmieni wasze myśli. Wszystko na prawdę tak, a nie inaczej. Wy zmuszeni działać tak, jak pojmujecie ten świat i wiarę, i tylko wtedy potraficie pomnożyć swoje poznania. Powinniście odnaleźć jednego ze starszych Boga, i zrobić tak, żeby włożył na was ręce, żebyście przyjęli Ducha Świętego. Jeżeli przyjmowaliście chrzest w dorosłym wieku, nie należycie do żadnej sekty, nie wchodzicie do żadnej konfesji religijnej, to powinniście być posłuszni i przestrzegać prawa Boga. nie pozwalajcie "ślepym przewodnikom" odebrać wam szansę wejść do królestwa bożego. Patrz także artykuły: Pokuta i chrzest (52); Chrzest: jego pochodzenie i znaczenie (39); Prawo Boga (L1); Przed istnienie Jezusa Chrystusa (243).

Odpowiedź: słowo "arche" (wydanie SHD 746) oznacza "punkt nadawczy", i znaczy początek. W tym sensie ono także może znaczyć "pierwszy", czasem słowo to jest używane w znaczeniu "główny", t.z. mający priorytet, pierwszy z kolei. Takim czynem słowo to można używać w znaczeniu "pobożny" - to, co w Ewangelii wg. Jana 20:20 przekazano jako "siła". Jednak w tym znaczeniu jest używane rzadziej. Najczęściej jest używane w znaczeniu "początek" - to jest prawdziwym sensem. Odzienie typu "główny" lub "rządca, król" zawsze trzeba rozpatrywać w ciasnym związku z kontekstem, w którym słowa te są używane. Takim czynem mowa idzie o sile, lub to może oznaczać "główny" w tych przypadkach, kiedy dotyczy człowieka, pierwszego z kolei (starszeństwa).

W Nowym Testamencie jest zafiksowane 43 przypadki wykorzystania tego słowa, najczęściej jest używane w sensie "początek". Używanie słowa "Arche" w stosunku do Chrystusa ma osobliwy sens teologiczny, którego kategorycznie nie przyjmują trynitarzy. Rozbieżności te stali się powodem tego, że w wydaniu KJV, w Apokalipsie ! byli wprowadzone niektóre dopełnienia, a właśnie Alfa i Omega. Pytanie to jest dokładnie oświetlone w artykule Arch stworzenie Boga jako Alfa i Omega (229).

W wydaniu NIV słowo "arche", w księdze Apokalipsy 3:14 przekazane jako "naczelny stworzenia Bożego". Takie tłumaczenie pomija jawny sens i znaczenie tego słowa w kontekście Apokalipsy. Jednak w leksykonie greko-angielskim są komentarze z tego powodu. Stąd możemy wywnioskować, że słowo to zawsze jest używane w znaczeniu pierwszego człowieka lub pierwszego z kolei przedmiotu (str. 76-77).

Odpowiedź: Arche początek stworzenia Bożego jest Jezus Chrystus. Dokładniej temat ten jest oświetlony w artykułach: Arch stworzenie Boga jako Alfa i Omega (229), Przed istnienie Jezusa Chrystusa (243).

Odpowiedź: Jezus mówił prorokom, a oni zapisywali jego słowa. Właśnie Chrystus mówił z Mojżeszem i przekazał mu prawo. Kazał swoje słowo prorokom Nowego Testamentu i niósł swoje kazanie do apostołów kościoła Nowego Testamentu. Dawał im pouczenia w wyglądzie przysłów, - to wszystko było zapisane i zachowane do dziś. Takim czynem biblia stanowi boże słowo, które Najwyższy przekazał Jezusowi Chrystusowi, a on z kolei swoim prorokom. Patrz następne artykuły: Przed istnienie Jezusa Chrystusa (243), Biblia (164).

Odpowiedź: Duch święty - to Siła boża, dzięki której Chrystus i cały Poczt mogą być synami Bożymi. Teza o uosobieniu Ducha Świętego była poparta w 381r. pod czas Soboru w Konstantynopolu. Według nowego traktowania Ducha Świętego od dziś trzeba rozumieć i odbierać jak trzecią osobę lub składnik Boga. przełamując ten problem przez pryzmę postrzeżenia anglojęzycznego nie możemy nie zaznaczać, że koncepcja innej należności jest bardzo skomplikowana dla rozumienia ludzi anglojęzycznych. Sprawa w tym, że w języku angielskim każda kategoria, rzecz lub przedmiot są ciasno związane z gramatyczną kategorią rodu. A w języku greckim, i w wielu innych - sytuacja jest inną. Patrz następne artykuły: Duch Święty (117), Jedynoistniejący Ojciec (81); Ród Ducha Świętego (155), Rozwój modelu neo platonicznego (17).

Odpowiedź: tak, Pan na pewno odpowie na waszą prośbę i da wam Ducha Świętego dlatego, żeby w później przyjęliście chrzest. Jednak głównym problemem jest to, że powinniście być posłuszni i zachować go w sobie. Duch Święty znajduje się w was i przed chrzczeniem, ale po dokonaniu obrzędu chrztu, zostaje w was na zawsze. Jednak jeżeli nie jesteście posłuszni Bogu, nie potraficie zachować Duch Święty w sobie. Jeżeli potraficie zrozumieć swoją należność Bogowi, potraficie odnaleźć jednego ze starszych kościoła i przyjąć chrzest w ciele Chrystusa (ale w żadnym przypadku nie w sekcie lub jakiekolwiek konfesji religijnej).

Odpowiedź: w biblii idzie mowa o takim pojęciu jak nephesh (w języku hebrajskim), a także pneuma (w języku greckim). Wszystkie żywe istoty mają "nephesh". Ale Nefesz "nephesz" człowieka, jak twierdzi biblia, wraca do Boga, który ją dał, i każda dusza od Stworzenia czeka Zmartwychwstania. Na początku naszej ery, jeżeli ktoś z chrześcijan mówił o swoich zamiarach trafić na niebo, właśnie to ujawniało heretyków, tacy ludzie nie byli uważani prawdziwymi chrześcijanami, ponieważ w istocie byli gnostykami i samozwańcami.

Justyn Męczennik powiedział o tym imperatorowi w swoim liście, datowanym 150-4 rokiem n.e. patrz następne artykuły: Dusza (92); Zmartwychwstanie (143).

Odpowiedź: Królestwo boże wewnątrz nas jest podobne do ziarna gorczycy. To - Duch Święty, dany nam; ziarno rośnie, wypełnia wszystko, i Bóg zostaje wszystkim we wszystkim. Wszyscy zostaniemy elohimami podobno aniołowi Jahwe, co stoi nad nami.

Teologiczni aspekty tego problemu są dokładnie przedstawione w następnych artykułach: Królestwo Boże, Duch Święty (117); Jedno istniejący Ojciec (81), Wybrańcy jako Elohim (L1).

Chrystus był twierdzą, która towarzyszyła narodowi Izraela w pustynie. Z niej izraelici pili wodę duchową. Rolę Chrystusa w symbolice Izraela jest dokładnie przedstawiona w następnych artykułach: Rola Mesjasza (226); Przed istnienie Jezusa Chrystusa (243); Anioł Jahwe (24), a także Cel stworzenia i ofiara Chrystusa (160).

Odpowiedź: w Ewangelii wg. Mateusza 2:2 mówi się dokładnie tak: "ponieważ widzieliśmy Jego gwiazdę na "anatole", co oznacza "wschód", a jednak jest i inna nazwa tej miejscowości: "Anatolia" lub Azja Mała. Takim czynem jest bardzo możliwe, że madzy widzieli Jego gwiazdę kiedy byli na wschodzie lub w Anatolii. W rzeczywistości najbardziej prawdopodobne jest to, że oni się znajdowali na północy- wschodzie Judei. W księdze Liczb 24:15-19 wspomina się o "gwieździe, co wzejdzie "od Jakuba", jasne że idzie mowa o Mesjaszu".

Kiedyś była tendencja rozpatrywać ten fragment Pisma jako wspomnienie o porannej gwieździe Wenus. A to z kolei symbol władzy nad planetą, tej władzy, którą jest nadzielony książę światła. Szatan w tym przypadku oczywiście, że zachowuje swój stan, jednak po przyjściu Mesjasza zostanie przekazany Chrystusowi. Według Bullingera wszystkie pytania otrzymają odpowiedzi, jeżeli rozpatrywać je jako przejaw cuda.

Odpowiedź: odpowiedź na to pytanie sięga swoim korzeniem do bardzo dawnej historii wrogości. Car Irod był idumeem. Wszyscy przedstawicieli tej dynastii czuli na sobie wyniki przymusowego nawrócenia za czasów Girkania i makkawejów. Ci ludzi rozsiedlili się po całym terenie około morza Śródziemnego , jednak po tam, jak zostali nawróceni, przenieśli się do Judei północnej i założyli królestwo ze stolicą w Hewronie. Takim czynem północna część Judei była zasiedlona tak idumeianami, jak i Judejczykami, kiedy północna część Galilei była wypełniona Judejczykami, lewitami i samarytanami.

Temu faryzeuszy oskarżyli Chrystusa w tym, że jest samarytaninem. I wcale nie temu, że był im naprawdę, ale raczej dlatego, że byli przeciwko wszystkiemu, co pojawiło się przy Chasmonidach, wyznawcach Girkanów. To nie przyjęcie sięga korzeniem do czasów Isawa i Jakuba. Prawo pierworodztwa Izrael otrzymał poprzez Józefa, ale berło - poprzez Judasza, a Chasmonidy wyraźnie rozumieli, że nie należą do królewskiego rodu Judei. Jak widać z Nowego Testamentu, rodzina Chrystusa także należała do królewskiego rodu. Mieli duży wpływ, jak i rodacy Chrystusa, którzy mieli wpływ na kościół, jak znów że widać z tekstów Nowego Testamentu. Więc z tego samego powodu dynastia Iroda, a potem i rzymscy prałaci, podejmowali próby zniszczyć rodzinę Chrystusa z 318r.; rzymski episkop zaczął kompanię po zniszczeniu stronników Chrystusa. To trwało ponad dwa wieki i było bardziej lub mniej udanym.

Odpowiedź: nie, nie macie racji. Dzieci Racheli dotrzymali ślub pierworodztwa. W tym związku widzimy, że Izrael przewyższa wszystkie plemiona, łącznie z judejskim. Zabójstwo Iroda nie było takim samym jak holokost, ale wszystko spełniło się tak, jak było przewidziano. Jest napisane: "Manaseasz będzie jadł od Efrema, a Efrem od Manaseasza, i obaj będą jedli od Judasza". Tak Judasz jest synem Lii, a nie Rachili.

Odpowiedź: Bóg dał nam określone wskazówki co do tego, jak powinniśmy się modlić; o tym jest wyczerpująco napisane w Biblii. W Ewangelii wg. Mateusza 6 możemy odnaleźć dokładne zasady co do modlitwy. Takie słowa odnajdujemy w Mateusza 6:6: "Kiedy się modlisz, nie okazywaj się przed ludźmi, ale wejdź do swego pokoju, zamknij swoje drzwi, pomodli się Ojcu twemu, tajemnemu, i Ojciec twój, co widzi tajnie, odda ci jawnie. A gdy modlisz się, nie mów zbędnego, jak poganie, ponieważ oni myszłą, że w wielomówstwie swoim zostaną usłyszani, nie bądź do nich podobny, ponieważ zna Ojciec wasz w czym macie potrzebę, jeszcze przed waszą prośbą. Duch święty odniesie Bogu wasze nadzieje i skorbotę.

1. Ojcie nasz, co jest w niebie!

Głoście chwalę Jemu i dziękujcie.

2. Przyjdź królestwo twoje, bądź wola twoja jako w niebie tak i na ziemi.

Więc modlicie się o tym, żeby przyszedł Zbawiciel i odnowił tysiącletnie królestwo i rząd Chrystusa na ziemi.

3. Chleb nasz powszedni daj nam dziś.

Prosicie Boga, żeby dał nam to, co potrzebujemy, i dziękujcie Jego za to, co dał wam.

4. przebacz nam nasze winy, jako i my przebaczamy naszym winowajcom. Oznacza to, spełniać Prawo Boże i przebaczać grzechy i długi, jak nakazuje nam Biblia.
5. I nie wódz nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.

Jeżeli potraficie wybaczyć ludziom ich grzechy, Ojciec niebiescy i wam wybaczy wasze grzechy. Takim czynem, modlitwa do Boga może być rozpatrywana jako modlitwa w nauczaniu świętych. A to nie może być uważane wielomówstwem. Patrz artykuł Naucz nas się modlić (111).

Powinniśmy postępować zgodnie naszym obowiązkom każdego dnia. Tak do nas zwracają się różne kościoły, co znajdują się w Indii; Afryce i i innych krajach. Niektóre prośby przychodzą od pięćdziesiątników, a niektóre od ludzi, co nalezą do naszego kościoła. Jasne, że tym, kto należy do Chrześcijańskich kościołów Boga pomagamy w pierwszy kolej, i jeżeli można tak powiedzieć, "w większym zakresie". Do póki nie zrobiliśmy tym ludziom żadnej krzywdy, nie możemy i m pomóc.

Zdrowy rozsądek mówi wam, że tym, kto pełni wolę Ojca Niebios będzie okazano wielką laskę. Jest to nie trudno zrozumieć. Jeżeli nie mówią, jak to słowo, to nie ma w nich światła (Is. 8:20). Kiedy widzicie, że ktoś pilnie potrzebuje pomocy, powinniście pomoc, podobnie temu, jak kiedyś pomagali Pobożnemu Chrześcijaninowi. Ponieważ jesteśmy rodziną, to znaczy Kościołem. Patrz artykuł Prawo a Piąte przykazanie (258), a także szereg artykułów, poświęconych pytaniu Prawa Bożego, w szczególności Drugie Wielkie Przykazanie (257).

Tekst ten s początku był napisany na dialekcie wschodnio-aramejskim. Trzeba zaznaczyć, że i w innych tekstach są niedopatrzenia. U Bulingera jest uwaga, w której on podkreśla tą okoliczność (odsyłacz do tomu 21 w Kieszeniowym słowniku terminów biblijnych). Patrz także artykuł Oczyszczenie (138).

Odpowiedź: słowo, użyte w Ewangelii wg. Mateusza "hetairos" lub przyjaciel, które semantycznie jest bardziej dalekie niż "philos". "Człowiek ten wydzielał się z leżących". To samo widzimy w Ewangelii wg. Mateusza 19:27, kiedy Piotr powiedział słowa z podobnym sensem. Nie był ubrany w ślubne szaty, milczał, ponieważ nic nie mógł powiedzieć na swoje usprawiedliwienie. Są tutaj najróżniejsze grupy. Ci, co sprzedali siebie za pieniędzy, nie trafią do królestwa bożego. Właśnie takim był Judasz. Możemy wywnioskować, że mowa idzie o poście i o tym, że oni wszyscy nie trafią do Królestwa Niebiańskiego do tych pór, do póki nie przyjdzie rząd tysiąclecia.

Płacz i zgrzytanie zębów nie oznacza, że mowa idzie o poczcie upadłych. Oni wiedzą, w czym jest ich grzech i co przeznaczono. Jednak mają szansę uratować się, ale otrzymają zbawienie jako zwykli ludzi, po czym przerodzą się i zostaną innymi w królestwie. Oprócz tego będzie im dana możliwość urodzić się znów.

Płacz i zgrzytanie zębów będą słyszane głównie od tych, co nazywają siebie chrześcijanami, ale nie przestrzegają prawa Boże i świadectwo wiary Jezusa Chrystusa (Apok. 12:17; 14:12). Nazywają go "Boże, Boże", ale nie spełniają żadne z jego przykazań, nie robią nic z tego, co robił On. Ludzi ci próbują usprawiedliwić swoje nieposłuszeństwo kłamstwem. Takich ludzi jest dużo, i w istocie większość z nich czeka nieprzyjemna niespodzianka, ponieważ ich zachowanie nie pozwoli im trafić do królestwa Bożego, i nie mogą nic z tym zrobić. Albo na was czeka przerodzenie, albo zostaniecie odesłani do Jerozolimy, do Chrystusa. W innym przypadku nikt z wami nie będzie rozmawiać. Albo przestrzegacie nakazy biblijne, albo nie - otrzymacie według dziej waszych.

Martwi nie wiedzą nic, ale żywi będą zgrzytać zębami, ponieważ czeka na nich wielki smutek. Nie potrafią uciec czasu sądu, którzy przyjdzie na całą ziemię. W trzecim przykładzie, Judasz był prototypem Judasza Iskariota, który sprzedał swoje miejsce w królestwie niebiańskim. Tak samo postąpił i szatan, takim czynem zostaje jasne, kto należy do przeciwnej strony, i na kogo czeka drugie zmartwychwstanie. Dokładniej o tym można przeczytać w artykułach: Zmartwychwstanie (143); Sąd nad demonami (80); Owca zabłąkana i Syn marnotrawny (199); Tymczasowy wynik wieku (272). z tych artykułów możecie się dowiedzieć co znaczy umysł Boży.

Odpowiedź: ciekawe pytanie. Biblia mówi sama za siebie. Pytanie jest sformułowane w Przysłowiach 30:4: "Jakie jest Jego imię? A imię jego syna? czy znasz?" odpowiedź daje się w następnym wierszu: "każde słowo od Boga (Eloach) jest czyste". Imię jedynego prawdziwego Boga - Eloach. Takie jest jego Prawo. Kapłanie oddawali cześć Jemu i Jego Kościołowi. Zrobił tak, żeby imię Jego zapanowało w Jerozolimie (por. Ezdrasz 4:24, 7:26).

Eloach - jedyny, jest Elohimem. Jest "Ha Elohim" lub "Prawdziwy Bóg". W języku haldejskim używa się słowo "Ellach", a w dalszym ciągu nazwa ta przekształciła się w "Elahin" - termin, co używali w stosunku do synów Boga. ellax później przekształcił się w "Allax", co znaczy "Bóg" w języku arabskim. On jest Elion lub najwyższy. On - Jahwe Pocztu, postawił granicy narodów według liczby synów Izraela (Powt. Prawa 32:8) - Poprawione wydanie standardowe Biblii). Jego imię - Jahowix (wydanie SHD 3069), który jest Bóg Jahwe (wydanie SHD 3068).

Korzystna informacja na ten temat znajduje się w następnych artykułach: Imiona Boga (116); Anioł Jahwe (24), Przed istnienie Jezusa Chrystusa (243). co dotyczy Świętych Imion, ten problem teologiczny stoi bardzo ostro. Patrz artykuł Abrakadabra: znaczenie imion (co oznaczają imiona)? (240).

Odpowiedź: jego ubranie było zrobione nie ze skóry, a utkana z z sierści wielbłąda. W biblii nie ma żadnych zastrzeżeń co do noszenia takiego ubrania. Zakaz na trupy zwierząt poszerza się na tych zwierząt, co umierają woją śmiercią. W "Kieszeniowym poradniku terminów biblijnych jest uwaga do Ewangelia wg. Marka 1:6, gdzie idzie mowa o ubraniu z sierści wielbłąda.

Mark 5:21-43:

(21) Gdy Jezus przeprawił się z powrotem w łodzi na drugi brzeg, zebrał się wielki tłum wokół Niego, a On był jeszcze nad jeziorem. (22) Wtedy przyszedł jeden z przełożonych synagogi, imieniem Jair. Gdy Go ujrzał, upadł Mu do nóg i prosił usilnie: (23) Moja córeczka dogorywa, przyjdź i połóż na nią ręce, aby ocalała i żyła. (24) Poszedł więc z nim, a wielki tłum szedł za Nim i zewsząd na Niego napierał. (25) A pewna kobieta od dwunastu lat cierpiała na upływ krwi. Wiele przecierpiała od różnych lekarzy (26) i całe swe mienie wydała, a nic jej nie pomogło, lecz miała się jeszcze gorzej. (27) Słyszała ona o Jezusie, więc przyszła od tyłu, między tłumem, i dotknęła się Jego płaszcza. (28) Mówiła bowiem: żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa. (29) Zaraz też ustał jej krwotok i poczuła w ciele, że jest uzdrowiona z dolegliwości. (30) A Jezus natychmiast uświadomił sobie, że moc wyszła od Niego. Obrócił się w tłumie i zapytał: Kto się dotknął mojego płaszcza? (31) Odpowiedzieli Mu uczniowie: Widzisz, że tłum zewsząd Cię ściska, a pytasz: Kto się Mnie dotknął. (32) On jednak rozglądał się, by ujrzeć tę, która to uczyniła. (33) Wtedy kobieta przyszła zalękniona i drżąca, gdyż wiedziała, co się z nią stało, upadła przed Nim i wyznała Mu całą prawdę. (34) On zaś rzekł do niej: Córko, twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju i bądź uzdrowiona ze swej dolegliwości! (35) Gdy On jeszcze mówił, przyszli ludzie od przełożonego synagogi i donieśli: Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela? (36) Lecz Jezus słysząc, co mówiono, rzekł przełożonemu synagogi: Nie bój się, wierz tylko! (37) I nie pozwolił nikomu iść z sobą z wyjątkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego. (38) Tak przyszli do domu przełożonego synagogi. Wobec zamieszania, płaczu i głośnego zawodzenia, (39) wszedł i rzekł do nich: Czemu robicie zgiełk i płaczecie? Dziecko nie umarło, tylko śpi. (40) I wyśmiewali Go. Lecz On odsunął wszystkich, wziął z sobą tylko ojca, matkę dziecka oraz tych, którzy z Nim byli, i wszedł tam, gdzie dziecko leżało. (41) Ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł do niej: Talitha kum, to znaczy: Dziewczynko, mówię ci, wstań! (42) Dziewczynka natychmiast wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I osłupieli wprost ze zdumienia. (43) Przykazał im też z naciskiem, żeby nikt o tym nie wiedział, i polecił, aby jej dano jeść.

Odpowiedź: dla faryzeuszy byli bardzo ważne zasady oczyszczenia, co wychodzili za granicy przepisów biblijnych, dlatego faryzeuszy osądzali uczniów Chrystusa. Dokładniej o tym można się dowiedzieć z artykułu Praca nad tekstem Prawa (104). zgubiony (zapomniany przez wszystkich) tekst był znaleziony wśród zwojów Morza Martwego w tym stuleciu. Paweł z osądzeniem mówił o nim w swoich listach do Galatów i kolosan. Luter całkowicie zniekształczył słowa Pawła ponieważ był antysemitom.

Chrystus że mówił o tym, że faryzeuszowi powinni poważnie się zamyślić nad tym, co oni mówią, ponieważ słowa ich są sprzeczni z prawem Bożym. Więcej się nie martwili o swoim brzuchu. Chrystus i apostołowie przestrzegali prawa jedzenia, i Kościół pełnił te nakazy w ciągu 2000 lat. Patrz artykuły Prawa Jedzenia (15).

Odpowiedź: w Ewangelii wg. Jana 17:3 jest odpowiedź na to pytanie. W dodatku do Ewangelia wg. Jana 1:18 w Poprawionym Standardowym wydaniu Biblii pod redakcją Marszalla, a także uwagach do 1Tymoteusza 6:16 możecie znaleźć dość pełną informację z tego pytania. Jan nam mówił: "Jest to życie wieczne, będą znali ciebie, jedynego Prawdziwego Boga, i posłanego tobą Jezusa Chrystusa".

Takim czynem Jezus Chrystus został nam posłany Jedynym Prawdziwym Bogiem. Życie wieczne jest w tym, żeby wyraźnie rozumieć ten fakt. W księdze Ew. Wg Jana, roz. 1, mówi się o tym, że Chrystus został posłany Jedynym Prawdziwym Bogiem w określonym celu. W Ewangelii wg. Jana 1:18mówi się następnie: "Boga nie widział nikt nigdy. Jednorodzony Bóg, istniejący w łonie Ojca, On pokazał". Termin "monogenes theos"(bóg jednorodzony, uwaga tłum.) doznał zmian, więc widzimy, że w Biblii jest napisane "monogenes uios" lub "jednorodzony syn" w Reseptus (tekście ogólnie przyjętym).

O tym, kim jest Chrystus możemy dowiedzieć się z tekstu Psalmów 454:6-7. Oprócz tego dużo ciekawego możemy przeczytać z listu do żydów 1:8-9. O Synu: tron twój Boże, w wiek wieka; berło królestwa Twego - berło sprawiedliwości. Ty lubisz prawdę i nienawidzisz bezprawie, dlatego zostałeś pomazany, Boże olejkiem radości bardziej od innych". Takim czynem syn jest Elohimem. W księdze proroka Zachariasza 12:8 o Chrystusie wspomina się jak o "Aniele Pana", głowa domu Dawida, pod którym się rozumieją wybrańcy; im jest przygotowana dola elohimów. Jest powiedziane w Piśmie: "Powiedziałem - jesteście bogami" synowie Najwyższego, każdy z was, i "Pismo Święte nie będzie naruszone"(por. Jan 10:34-35).

Odpowiedź: pytanie, które zakonnik zadał Chrystusowi, brzmiało tak: "Kto jest moim bliźnim?" Potem Chrystus powiedział przypowieść o Błogim Samarytaninie, żeby donieść myśl o tym, że idei biblijne godni dla wszystkich. Prawa Boga znajdują się w sercach naszych i status socjalny nie powinien mieć żadnego znaczenia. Patrz artykuł Stosunek do człowieka w zależności od jego stanu (221), a także Miłość a struktura Prawa (200). Zostaliśmy posłani w świat podobnie do tego jak owce zostali posłani paść się wśród wilków. Lubicie każdego. Chociaż czasem jest lepiej lubić na odległości.

Używa się tutaj słowo "analuo". Spotyka się ono w liście do tesaloniczan 1:23 w Nowym Testamencie. To samo słowo używa się w Septuaginie LXX tylko w artykułach apokryficznych. Z pewnością można powiedzieć, że słowo to zawsze było używane w znaczeniu "wracać". Bullinger twierdzi, że termin ten jest użyty w znaczeniu "anakampti" (do Heb. 11:15). Odpowiednie upominania są w Judyty 13:1; 1 Ezdrasza 3:3; Ekleziastyk 3:15; 2 Machabejska 8:25, 9:1; 12:7; 15:28. Słowo "analusis" używa się w znaczeniu "powrót ciała w prochy", jak mówi się o tym w księdze Rodzaju 3:19. Jednak takie wykorzystane słowa spotyka się tylko jeden raz w w drugim liście do Tymoteusza 4:6.

Symbolika uczty ślubnej otrzymuje wyraźne cechy, jeżeli zrozumieć, że Chrystus występeje w roli pierwotnego elementu, pierwszego człowieka, któremu udało się zmartwychwstać. Potem my, żywi razem z nimi (martwymi)wzniesieni na obłokach będziemy do Boga i tam razem z Bogiem na zawsze będziemy. biblia mówi nam, że ci, co zostaną żywi nie wyprzedzą zmarłych. Oni pierwsi zmartwychwstaną dla ślubnej uczty. W tym sensie Mesjasz wraca do tych, kto czeka na niego. Potem odrodzimy planetę i będziemy rządzić na niej zgodnie prawu Bożemu w ciągu tysiąca lat. Patrz artykuł Tymczasowy wynik wieku (272).

Żydzi nienawidzili Asyryjczyków i okazywali zacięty opór w ciągu kilku wieków, odmawiając przyjęć ich tradycji. Północna część Galilei potrafiła otrzymać niepodległość, ponieważ się oddzieliła od Judei. Tereny te zasiedlali Judejczycy, samarytanie i wielu innych. Judeę, oprócz rdzennych mieszkańców zasiedlali lewici, idumei lub idymejanie, którzy byli zmuszeni przyjąć judaizm pod czas rządu Makawejów, do dynastii których należał i król Irod.

Morale przypowieści trzeba rozpatrywać w związku z wydarzeniami, o których mówi się w 4 Królew. 17: 29-35. Mowa głównie idzie o przesiedleniu izraelitów i okupacji Kuty, Awwy i Emafa. Zauważcie, że Bóg posyłał na nich lwy do tych pór, do póki król asyryjski nie kazał naprawić do miasta kapłana Samaryjskiego, którego wygnali stąd, żeby poszedł i nauczył ich (izraelitów) prawu tej ziemi. Nie zważając na to oni nadal zostali wierni swoim bogom. Babilończycy oddawali cześć Sukkot-benotu, mieszkańcy Kuty - Negalu, a mieszkańcy Emafa stworzyli sobie kumira w imieniu Aszum. Awwijcy zrobili Niwchaza i Tartaka, a Separwaimcy palili swoich synów w ognie dla Adramelecha i Anamelecha.

Tutaj idzie mowa o pięciu mężach, którym oddawali cześć samarytanie, i których uważali za bogów pięciu narodów. Narody te przesiedlili się do królestwa północnego po tym, jak Izrael został rozebrany. Takim czynem oni oddawali cześć Jahwe i swojemu własnemu bóstwu. Właśnie z tego powodu Chrystus powiedział kobiecie, co stała u studni, która miała pięć mężów, i ten z którym w tym momencie mieszkała, nie był jej mężem: "nie znacie, czemu oddajecie cześć"(Jana 4:18,22).

Jest sens porównać ten tekst z tym, co jest napisane w księdze proroka Izajasza 54:5; 23:17; Jeremjasza 22:20; Ozeasza 2:10-12. Dziesięcioro trędowatych posłużyli obrazem (symbolicznym odbiciem) północnych plemion i pogan. Morał polega na tym, że te wszystkie plemiona powinni przyjść do Izraela i oczyścić się od pogaństwa i przyjąć prawdziwą wiarę. Samarytanin był jedynym, kto wrócił, żeby wykazać sławę Bogu Sawoafu, który wyleczył go - jest tu aluzja na to, że liczba tych, kto został uleczony nie jest duża. mało jest tych, kto wrócił do Pana ,t.z. wyraził skruchę przed Bogiem. Słowo, co jest użyte dla oznaczenia pojęcia "obcy" brzmi jako "obcokrajowiec".

Więc dla każdego z pięciu narodów było dwoje swoich świadków, którzy byli skierowani na północ. Powstali przeciwko pięciu bogów, co obalili ich wiarę, zrobiwszy je nieczystymi i trędowatymi.

Odpowiedź: te przypowieści są kontynuacją proroctwa, danego na Eleonskiej górze. Uczennicy poszli za Chrystusem od Kościoła do góry Eleoskiej, i będąc razem z nim prosili go powiedzieć, kiedy zdarzy się to, co przepowiedzono w proroctwie. Wygłosił proroctwo na górze Eleonskiej, a potem kontynuował opowiadając przypowieści. Sens symboliczny (fabuła) tekstu jest w tym, że każdemu człowieku jest dana określona siła duchowa i zdolność zrozumieć. Każda osoba ma inną siłę. Kościół powinien zjednać się i te wszystkie talenty trzeba użyć na to, żeby ziarno wiary, kiedyś posiane dało wschody.

Ci, co mają w sobie tylko zaczątki Ducha Świętego nie są zwolnione od obowiązku przed Panem pracować w imię wiary. Powinni umieć odróżniać ciało (Chrystusa) i całkiem oddawać ciebie na korzyść innym. Jeżeli nie będą tego robili, to Chrystus wyrzuci ich ze swego królestwa. Dlatego nikt z nas nie może siedzieć w domu bez pracy. Dziesięć min, o których mówi się w Ewangelii wg. Łukasza, odtwarzają to samo idee, koncepcje o niezbędności dla każdego wnosić swój wkład w ogólną sprawę umocnienia wiary. Wierność i oddanie są wynagradzane stokrotnie, i Bóg wynagrodzi tego, kto naprawdę pracuje dla jego sławy.

Odpowiedź: kiedy Chrystus znajdował się na krzyżu, On powiedział człowieku: "Prawdę mówię, jeszcze dziś będziesz ze mną w raju". Zdanie to było źle zrozumiane stronnikami gnostycznych doktryn. oni źle tłumaczyli te słowa, żeby dokazać swoi teorii. Chrystus był martwy trzy dni i trzy nocy i gdyby on obiecał temu zbóju raj, to był by kłamcą a nie Mesjaszem. A stworzenie ziemi jest bardzo nie prostym tematem dla rozpatrywania, ponieważ ziemia i atmosfera zawierają elementy poprzednich tworów.

Odpowiedź: jest to bardzo ciekawy temat. Ewangelie wg. Jana było napisane po trzech Ewangeliach: wg. Mateusza, Marka, Łukasza. W nim są pokazane omijaki, co mieli miejsce w tych trzech. Te rozbieżności mają stosunek głównie do okresu kazań Chrystusa, od samego jej początku. Jan jak zauważyliście także demonstruje związek Chrystusa z jego przed historią, jego prostym stosunkiem do Boga. kościół nowego testamentu uczył w ciągu dwu wieków, że Chrystus był aniołem Starego testamentu, który dał prawo Mojżeszowi. Był to główny moment, klucz do rozumienia roli Chrystusa w kontekście jego pokrewieństwa z Bogiem. A także jego stosunek do doktryny Starego Testamentu, który znaleźli swoje wcielenie w Nowym Testamencie. Bardziej dokładną informację można odnaleźć w następnych artykułach :Przed istnienie Jezusa Chrystusa (243); Anioł Jahwe (24); Arch stworzenie Boga jako Alfa i Omega (229); a także Egoszua Mesjasz, Syn Boga (134). Na tej stronie internetowej możecie znaleźć kilka artykułów, w których objaśnia się natura Boga i status Chrystusa. Do tegoż w tych artykułach można śledzić związek Ewangelia wg. Jana z Pięćdziesiątnicą.

Jeremjasz mówi nam o tym, że nie powinniśmy nosić w Jerozolimie noszy w dzień Sobotni, nawet z domu do domu, ponieważ sobota jest świętym dniem odpoczynku. Jeżeli chory wziął pościel swoją i odniósł ją, to raczej tego nie można uważać przestępstwem, no byli tacy, którzy chcieli przypisać Chrystusowi grzech i oskarżyć go daremnie. później Miszna (około 200r.) dokładnie objaśnił, co jest rozumiane pod noszą, mając na uwadze ten przypadek z chorym w Nowym Testamencie. Dzień oczyszczenia zbiegł się z dniem po sobocie, - czasem to się zdarzało do tych pór, kiedy wprowadzili kalendarzowy system lat dodatkowych. Chrystus nie naruszył prawa, ale często zwracał uwagę innych na to, że prawo jest źle traktowane, jak w tym przypadku.

Odpowiedź: oni rozumieli, że w Starym Testamencie upomina się Elohim, Ten, co dał Prawo Mojżeszowi; właśnie on był Wielkim aniołem Starego Testamentu, był on jednym z synów Bożych. oni rozumieli tekst Psalmów 45:6-7: "temu pomazałem Ciebie, Boże, Bóg twój olejkiem radości bardziej od wspólników twoich", oni rozumieli, że mowa szła o Mesjaszu, który był Synem Bożym.

W Przysłowiach 30:4-5 jest pytanie o imienni Pana, o imienni syna jego. W ten sam czas w przysłowiach, wiersz 5, podaje się imię Jedynego Prawdziwego Boga w liczbie pojedynczej. Według księgi Przysłów imię Boga brzmi "Eloach". W Haldei imię to zmienili na "Ellach". To samo imię w języku chaldejskim w liczbie mnogiej brzmiało jako "Elohim" i "Ellahin". Tak brzmiało imię Boże według zasad wymowy dialektu wschodniego, który później zaczęli nazywać językiem wschodnio- aramejskim, a później arabskim. Właśnie dlatego w islamie imię Boże brzmi nie inaczej jak "Allach". Podwójny "h" z czasem zmienił się w "h" mięki, wymawiali go z przydechem.

W języku greckim w tym samym kontekście jest przyjęte wykorzystywać słowo "aggelos", które w rosyjskim tłumaczy się jako "anioł". Słowo to w języku hebrajskim używali dla oznaczenia pojęcia "synowie Boga" lub "elohim". Ten sam termin używa się w greckim tłumaczeniu biblii pod nazwą Septuaginty (LXX), a także w Nowym Testamencie. W Psalmów 8:4,5,6, mówi się dokładnie następne: "to, że jest człowiek, że pamiętasz Go, i syn człowieka, co przychodzisz do Niego? nie wiele zmniejszyłeś go przed aniołami: sławą i wieńczyłeś go, postawiłeś kierować nad dziełem twoich rąk, wszystko położyłeś pod jego nogi".

Takim czynem prawdziwe imię wyraża się żydowskim słowem "elohim", co oznacza Bogi. W wydaniu greckim w Septuaginie jest tłumaczone jako "anioły", z Septuaginty słowo to przeszło do greckiego tłumaczenia hebrajskiego oryginału. Podobny sens jest zachowany i w Wulgacie, wschodnio-aramejskiej i arabskiej wersji Biblii. Takie tłumaczenie całkiem odpowiadało zamiarom trynitarzy, ponieważ w taki sposób oni sztucznie zmniejszali rolę i teologiczne znaczenie elohimów. Specjalnie zmniejszali znaczenie "zwykłych aniołów". Powód był w tym, że nikt z nich nie chciał uznawać należność "elohimów" do wielkiej rodziny Pana, którzy mają pełnomocnictwa i prawa Jego synów.

Tak czy inaczej, w oryginale ,w tekście hebrajskim pojęcie "elohim" jest kontekstualnie spowodowanym pojęciem. Przecież kapłanie wiedzieli, że syn człowieka jest elohim, który został synem bożym, "monogenes theos" lub jednorodzonym bogiem, o którym idzie mowa w księdze Jana 1:18 (por. Komentarz greko-angielskiego poprawionego wydania standardowego Biblii pod redakcją Marszalla). Notatki do Kieszeniowego poradnika terminów biblijnych w tekstach w niektórym stopniu objaśniają dany aspekt problematyki biblijnej.

A faryzeuszy próbowali przypisać Chrystusowi zamiar zrównać się z Bogiem (elohimem). Błędne tłumaczenie terminu "elohi", przekazanego w rosyjskim "anioły", widocznie jest spowodowany tym, że tekst oryginalny był napisany w języku aramejskim, a nie greckim. Wszyscy dzieci Boga byli Elohimami, jak staje się zrozumiałym z tekstów Starego Testamentu. "Elohimowie" byli uważani równymi aniołom, "aggelos" lub "posłannikom", przekazanym inaczej w angielskim, rosyjskim i innych językach. Jednak kapłanie kościoła potrafili zachować swoje tradycji i przenieść je poprzez pogaństwo rzymskich kapłanów, którzy nie jeden wiek chowali się pod maską chrześcijan. Oni na pewno wiedzieli, jak trzeba prawidłowo tłumaczyć terminy biblijne.

Odpowiedź: tak, oni kłamali w imię swoich podłych zamiarów, podobnie do tego, jak kapłanie religijnego biznesu kłamią wiernym w korzystnych celach. Tradycyjne chrześcijaństwo jest niczym innym, jak kawałki kultów pogańskich, fałszywych bogów, idoli. Odbywa się dlatego, że kapłanie byli wynajmowani za pieniędzy, więc niedługo byli zmuszeni stworzyć pewien błędny system wiary, żeby dogodzić wyższemu duchowieństwu Rzymu i w ten sam czas zawierający mnóstwo doktryn pogańskich.

Prawdziwym powodem jest to, że Galilejczycy byli prawdziwymi synami Judasza, jednak wśród Judejczyków bylo bardzo dużo idumejczyków. Widocznie na tym polega powód, dlaczego faryzeuszy zniekształcali sens Pisma Świętego. Zgodnie z prawami tych czasów Galilea była niezależnym krajem. Główne jest w tym, że Jan przyszedł z Galilei i znak Jonasza był jednym znakiem, który posłużył Chrystusowi początkiem jego kazania. właśnie to było punktem wejściowym zguby Judasza. Patrz następne artykuły: Znak Jonasza i Historia odnowienia Kościoła (13), a także Tymczasowy wynik Wieku (272).

Błędne systemy religijne byli skierowane na to, żeby założyć system kultów Baala. Przeciwdziałanie dwóch sił wyraźnie widział Jan, który później pisał o doktrynie o Anta Chrystusie, dzięki której ludzka natura Chrystusa została oddzielona od jego boskiej istoty. Była to doktryna Attisa, w której Bóg był jednocześnie rozpatrywany jako Ojciec i Syn. Taki pogląd przeszedł do Chrześcijaństwa i został w nim pod nazwą doktryny binitaryzmu, a potem ta doktryna stopniowo przeksztalczyła się w ideę o Bogu w Trójce świętej Jedynemu. Gnostycy byli najbardziej wpływowymi przedstawicielami nauk heretyckich. Okazali największy wpływ na formowanie doktryn o istnieniu raju i piekła, różnych zakazów, celibatu, a także wegetarianizmu. Patrz następne artykuły: Wegetarianizm a Biblia (183), a także Wino w Biblii (188).

Odpowiedź: witania, o których idzie mowa są związane z dziejami kultu, opisanymi w księdze Psalmów 118:25,26. Wejście Pana do Kościoła i chwała tłumu w języku aramejskim dokładnie oznacza: "pomóż teraz"(Hoszu an-na). Drzewa palmy są bardzo ważna realia symboliczna, ponieważ ma stosunek do Mesjasza. W kościele Jezechiela zobaczycie, że drzewo palmy znajduje sią w środku, naprzeciwko dwóch cherubinów: człowieka i cherubina z głową lwa. Drzewo palmy - symbol oblicza Pana i drzewa, co było hodowane u wód Meriwy, pokazują symbolikę Izraelu.

W roku, kiedy Chrystus został ukrzyżowany, t.z. w 30 roku n.e. 14 dzień miesiąca Nisan przypadał naśrodę. Takim czynem pierwsze święto Przaśników zbiegło się z 15 dniem miesiąca abib, t.z. trafił na czwartek. Dzień zaczął się wieczorem ubiegłego dnia (w środę, kiedy nastąpiła noc). W mogile był on czwartek, piątek, sobotę. W końcu dnia sobotniego, po tym, jak on był trzy dni i trzy nocy w mogile, będąc martwym on zmartwychwstał.

We wczesnych proroctwach było wspominane o tym, że zmartwychwstanie odbędzie sią w środę. Paschai piąteczna niedziela - to są idee, wzięte z kultów boga Attisa i Adonisa. Patrz następne artykuły Pochodzenie Wielkanocy i Paschi (235); Debaty kwartodecyman (277). Również radzimy przeczytać artykuł z nazwą Czas ukrzyżowania i zmartwychwstania (159). W nim możecie odnaleźć odpowiedzi na wasze pytania co do chronologii wydarzeń i tekstów świętych, dotyczących tego tematu.

Termin grecki, użyty w wydaniu SGD 281 amen - prosta transliteracja z hebrajskiego, gdzie słowo to ma to same znaczenie. Słowo trafiło do języka angielskiego wiele wieków temu, gdzie i zostało w tym znaczeniu. Takim czynem nasi wierni przestrzegają słowo z tego samego dnia, kiedy Bóg dał go ludziom na górze Synaj. I mężczyźni i kobiety powinni jednakowo go używać (Liczb 5:22; Powt. Prawa 27:15-26). Słowo to służy dla wyrażenia zgody lub uznania w modlitwie poświęconej Bogu. Słowo to używali za czasów odnowienia Kościoła (Nehem. 5:13; 8:6). Również jest spotykane w Psalmów. Używali go prorocy (Jeremjasz 28:6). Chrystus dał to słowo jako część modlitwy, wznoszonej do Pana.

Słowo "amen" zostało opuszczone w niektórych tekstach z powodu historycznej nieadekwatności świętego spadku. W innych przypadkach jest używane jako napełniona frazema, plan zawartości której może być wyrażony słowami "tak będzie". Nie zważając na to, że kościół jest oskarżany, on tak lub inaczej pełni funkcje "organu wykonawczego" w stworzeniu Boga. nikt nie pytał zdania kościoła co do księgi Dziej. W niektórych kościołach amerykańskich istnieje dziwne zdanie, że pochodzenie księgi dziejów jakimś czynem powinno mieś stosunek do Egiptu, i że w gruncie tej księgi leży symbolika kultów dawno egipskich, szczególnie boga Amun Ra. To - wielkie kłamstwo; ci, którzy wymyślili tą teorią, po prostu chcą zniekształcić Prawo Boga. o takich próbach trzeba mówić głośno. Izrael i Kościół chronią jednolitość Prawa od jakichkolwiek zamachów z tego samego dnia, kiedy prawo zostało wręczone Mojżeszowi na Górze Synajskiej.

Dzieje 15:24-29:

(24) Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc zamęt w waszych duszach, (25) postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, (26) którzy dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa poświęcili swe życie. (27) Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy powtórzą wam ustnie to samo. (28) Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. (29) Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!

Odpowiedź: takim czynem nikt niczym nie jest związany. Tak w Nowym Testamencie wyraźnie się mówi o tym, że oni przestrzegali prawa jedzenia i Święty kalendarz, a także Paschę żydowską. W gruncie rzeczy debaty kwartodecyman rozbili kościół w 192r. od tej pory kościoły, co przestrzegali Sobotę oddzielili się od kościoła rzymskiego. Patrz artykuł: Debaty kwartodecyman (277).

Dzieje 15:28-29:

Odpowiedź: tekst księgi Dziejów 15:24 - fałszywy fragment, który był włączony do Receptus (ogólnie przyjęty tekst), dlatego, żeby poderwać autorytet Prawa Bożego wśród prawdziwych wiernych. Kieszeniowy poradnik terminów biblijnych, wydania Biblii króla Jakuba, zawiera uwagi, w których autor twierdzi, że słowa: "mówiąc, co powinno być obrzezane i przestrzegać prawo" byli specjalnie dodane do dawnych tekstów biblijnych. Nie ma ich w innych rękopisach, bazowanych na tekstach dawnych.

Na kartę są rzucona wiara pogan w rymach kultowego systemu ich braci; ich należność do pogaństwa wywiera niepokój prawdziwych chrześcijan. Poganie nie oddawali czci bałwanom, nie jedli i mięsa zabitych zwierząt. Wydaje się, że nie powinni dopuszczać się bludu pod czas dokonania rytuałów z krwią. Tak zwana "krwawa kiszka (kaszanka)" - przeżytek, co doszedł do nas od czasów, kiedy poganie wszędzie spożywali krew do jedzenia. W tym tekście są rozpatrywane podobne obyczaje, ale nie wszystkie. Patrz następne artykuły: Wegetarianizm a Biblia (183), Doktryny demonów ostatnich dniej (48).

Jest nam zrozumiała koncepcja sakramentów Bożych i ustrój jego rodziny. List do rzymian jest powołany pokazać postępujące wyrodzenie wiary, kiedy jej na zmianę przychodzi pogaństwo i oddawanie czci idolom i kumirom. jeżeli przyjmujecie błędnego boga, to stajecie na drogę wyrodzenia w duchu świętym i narodzie. Uważacie, że prawda jest zawarta w nie pobożności, więc gniew boży spadnie na was. Tacy ludzi rozpalają się żądzą nawzajem.

Trudne jest wymyślić bardziej smutne opowiadanie o zniszczeniach, dotyczących kościoła w ciągu więcej niż dwu tysięcy lat. Po tym, jak została przyjęta idea Boga, w trójce świętej jedynego, kościół drugiego tysiąclecia oznajmił początek upadku i rozpusty, sodomii i innych zboczeń. Okres tan okazał się śmiertelnym dla tych, kto przestrzegał Przykazania Boga i Świadectwo Jezusa Chrystusa. W te czasy rodzili się nauki biesowskie, u władcy stali ludzi, co zmuszali innych przynosić ślub celibatu, wyłączyć z racyonu produkty mięsne, które obowiązkowo trzeba bało przynosić jako wdzięczność.

Odpowiedź: "Dzieło prawa" - to nazwa księgi. Mowa idzie o Miksat Maaze ha Tore. Na grecki to zostało przetłumaczone jako "ergon nomou", a w rosyjskim "dzieło Prawa". Księga ta była uważana zgubioną w ciągu 1900 lat. Kopię tej księgi znaleźli w zwojach morza martwego. Przetłumaczyli ją profesorowie Kimron i Strugnell. Został napisany artykuł, poświęcony pytaniu o znaczeniu tej księgi dla ekzegezy Nowego Testamentu. Praca się okazała pod nazwą Praca nad tekstem prawa - lub MMT (104). Artykuł oryginalny i jej tłumaczenie są dostępne na stronie internetowej Chrześcijańskich kościołów Boga. (HCB).

Odpowiedź: Chrystusowi zostało dane całe Prawo i Umysł Pana, ponieważ Prawo pochodzi od Natury Boga. właśnie dlatego Chrystus oznacza koniec prawa. On nie kasował prawa. W liście do kolosan mówi się o tym, że on przybił nasz kwit o długach lub Chierogriphon). Jesteśmy wolni, ponieważ pokutował nasze grzechy, ale jesteśmy mu zobowiązani nie tylko jak oddzielnie wzięci ludzi, ale i jak poczt w całości.

"poświęcający i poświęceni, wszyscy od jedynego" - tak mówił list do żydów. Jednamy się z Bogiem poprzez Chrystusa, który został przewodnikiem naszym. Patrz artykuł Stosunek między Zbawieniem miłością a Prawem (82). Jest ważne przeczytać resztę artykułów, poświęconych temu pytaniu. Patrz artykuł: Prawo Boga (L1).

Odpowiedź: w społeczeństwie rzymskim tego czasu wielu z tych, kto należał do kościoła, byli jego niewolnikami. W rzymskich spółkach kościelnych było przyjęte przestrzegać określony tryb odżywiania w zależności od dnia ofiarowania. Takim czynem idea polegała na tym, że w spółkach kościelnych pogan ludzi spożywali jedzenie, przynoszone w ofierze idolom.

Rusałka nosi w sobie nowe nasiona życia, trzeba ją rozbić, żeby dać im wyjść na zewnątrz. Takim czynem krew ludzka jest ofiarą. Attis i jego kapłanie eunuchy dokonywali obrzęd na cześć święta paschy pogańskiej. Spółka cerkiewna nie znała skąd bierze się mięso. I oni zaczęli oskarżać siebie nawzajem w niegodziwości; niektórzy po prostu odmówili się od mięsa i zaczęli spożywać tylko warzywa, żeby ochronić siebie od spożywania mięsa, złożonego w ofierze idolom.

Paweł prosi ich nie być bardzo pilnymi w ograniczeniu spożywania mięsa. Bałwany sami po sobie nie mogą zadać szkody, i ci, czyja wiara jest silną, spożywali mięso i nic im się nie stało. w danym przypadku zabójstwo jest usprawiedliwione, ale krew nie używa się do jedzenia. Według Bulingiera za czasów Daniela ludzi zupełnie odmawiali się od mięsa, ponieważ zwierzęta byli zabijane wbrew prawom Biblii (patrz odsyłacze do poradnika kieszeniowego terminów biblijnych, Daniela 1).

Dni mięsne byli srogo określone, żeby uniknąć nieczystego mięsa, które możliwie było przeznaczone dla ofiarowania. Mowa była nie o naruszeniu dni Sobotnich Odpoczynku, ponieważ było to wyraźnym przestępstwem. W takim wypadku dni ofiarowania byli określane specjalnie, żeby mieć możliwość spożywać mięso, przy tym nie grzesząc przed Bogiem. Dokładniej o tym można przeczytać w artykule Wegetarianizm a Biblia (183).

Odpowiedź: nie, to nie jest prawda. W Biblii wyraźnie się mówi o tym, że kościół ma wielu imion. Kościół może nosić takie imiona jak: "kościół Boga"(tak on był nazywany w Koryncie); nazwa ta była używana do jednego kościoła, a w całości kościoły byli nazywani "kościoły Boga". ten ogólny termin był używany dla nominacji określonej spółki u wielu narodów. Oprócz tej nazwy istniała i inna- "chrześcijanie", a sekta była nazywana "Droga". W liście do rzymian 16:16 jest odpowiednie zdanie, na przykład: "Was witają wszystkie kościoły Chrystusa". To w żadnym przypadku nie jest powołane poderwać główny autorytet Boga, które stoi na czele kościoła. A głową każdego człowieka jest Chrystus, a głową Chrystusa - Bóg. Chrystus jest ciałem w tym sensie, że On - kościół, właśnie w takim kontekście pojęcie to jest używane w liście do rzymian. Pytanie to jest rozpatrywane w artykule Imię Kościoła (148).

czy naprawdę Paweł mówi o święcie Przaśników w podanym niżej fragmencie listu do Koryntian:

6 Wcałe nie macie się czym chlubić! Czyż nie wiecie, że odrobina kwasu całe ciasto zakwasza? 7 Wyrzućcie więc stary kwas, abyście się stali nowym ciastem, jako, że przaśni jesteście. Chrystus bowiem został złożony w ofierze jako nasza Pascha. 8 Tak przeto odprawiajmy święto nasze, nie przy użyciu starego kwasu, kwasu złości i przewrotności, lecz - przaśnego chleba czystości i prawdy.

Odpowiedź: Tak, on mówi o święcie Przaśników i Pasche (żydowskiej), która jest rozpatrywana jako część Przaśników. Święto to zaczyna się w dniu Przygotowania, t.z. na czternasty dzień miesiąca Abib. Oprócz tego Paweł przepisuje oficjalnie obchodzić Wieczerzę Pana w okresie wieczornego gowienia w czternastym dniu miesiąca Abib; mowa idzie o pierwszej wieczerze Chagigah , z której rozpoczynali dzień Przygotowań dla Paschy żydowskiej, którą zaczynali obchodzić następnym wieczorem. Paschą tą był Jezus Chrystus.

Jeżeli ktoś nie przestrzega święto Przaśników, znaczy taka osoba nie rozumie sensu ofiary odkupienia, którą złożył za nas Chrystus. Paweł i inni apostołowie, łącznie z kapłanami wczesnego chrześcijaństwa pilnie przestrzegali wszystkie święta. Raskoł zaczął się w 192roku, kiedy episkop rzymski spróbował narzucić herezję paschy pogańskiej. W wyniku kościół rozdzielił się na stronników herezji i jej przeciwników. Patrz artykuł Spory kwartodecymańskie (277). Istnieje szereg artykułów co do tematu "Pascha żydowska" i "Swięto Przaśników". Zwróćcie uwagę na następne artykuły: pascha żydowska (98); Stare i Nowe Drożdże (106a); a także Przynoszenie falowego snopa (106b).

Odpowiedź: kobieta powinna przychodzić z pokrytą głową tylko w tym przypadku, jeżeli ma krótkie włosy, ponieważ włosy są jej honorem. Powinna pokrywać głowę, ponieważ jest posłuszna swemu mężu; kobieta i powinna mieć na głowię swój znak władzy nad niej, dla Aniołów (1Korynt. 11:10-15).

Odpowiedź: herezja, którą głosili kościoły w Galatii i Kolosii, stała przedmiotem rozpatrywania w granicach artykułu: Herezja w kościele apostolskim (89). Jest wariacją na temat teologii gnostycznej, interpretacji doktryn pogańskich. zwróćcie uwagę na następny artykuł: Wegetarianizm a Biblia (183), gdzie mo